X
تبلیغات
رایتل
من چی بگم؟  چاپ
تاریخ : دوشنبه 1 مرداد 1386

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

                                  بیا کز چشم بیمارت هزاران درد بر چینم

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

                                 مرا روزی مباد آندم که بی یاد تو بنشینم

ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل

                                  بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرقچینم

جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی

                                  که سلطانی عالم را طفیل عشق میبینم

اگر بر جای من غیری گزیند دوست، حاکم اوست

                                  حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد

                                   همانا بی غلط باشد که حافظ داد تلقینم

با ربط: وجدانی حافظ دوست داشتنی نفسش از جای گرم می آمده...شایدم از جای داغ!

اما عمرا بتونید حدس بزنید چرا این رو میگم!!